سرخط خبرهای سازمان

معرفی کتاب: تجلی هویت ایرانی در نیویورک (محمود احمدی نژاد)

نویسنده:  محمود احمدی‌نژاد

ناشر: نشر جمهور(مرکز پژوهش و اسناد ریاست جمهوری)

سال نشر: ۱۳۸۶

شمارگان: ۱۰ هزار نسخه

 

 

 


 

به پیشنهاد و معرفی : رضا صادقیان (دانشجوی دکتری علوم سیاسی)

کتاب تجلی هویت ایرانی در نیویورک، داری یک مقدمه نسبتا مفصل و گزارش‌هایی از سخنرانی‌های احمدی‌نژاد در سفر نیویورک و حضور در دانشگاه کلمبیا است. مجموعا و با حساب مقدمه کتاب دارای ۱۳ فصل می‌شود.

شاید برای بسیاری نیاز نباشد چنین کتابی را تورق کنند و یا فصل‌هایی از آن را بخوانند، به یک دلیل ساده که خودشان در همان دوره حضور داشته‌اند و اخبار رسانه‌ها را دنبال نمودند و نیازی نمی‌بینند همان خاطرات را دوباره و یا چندباره ورق بزنند، هر چند استناد کردن به خاطرات شخصی بیشتر به کار گفتگوهای دورهمی می‌خورد و یا دچار حس و حال نوستالژیک شدن! اما چنین کتاب‌هایی با گذر زمان ارزششان بیشتر از گذشته روشن می‌گردد و می‌توان با خوانش آنان بیش از همیشه به ریشه‌های فکری و نظری طیف‌ سیاسی و یا شخص رئیس دولت پی برد؛ چنین کتابی از این منظر مهم است.

در فضای مجازی بیشتر نقدهای صورت گرفته به کتاب «تجلی هویت ایرانی در نیویورک» فقط به یک بخش باز می‌گردد. آنجایی که نویسنده مقدمه کتاب می‌نویسد: از حیث آثار، شاید بتوان گفت این فتح‌الفتوح به مراتب فراتر از ابعاد نبرد فیزیکی ایرانیان در فتح فاو بود(ص ۶). همان موقع بسیاری از فعالان سیاسی چنین قیاسی را برنتافتند و در مقابل چنین متنی موضع‌گیری نمودند. بسیاری از مدعاهای چنین متنی روشن نیست، مگر با کنار هم قرار دادن دیگر موضوعات مطرح شده در عالم سیاست داخلی و خارجی دولت نهم.

اما به نظرم در همان مقدمه مفاهیم دیگری نیز به کارگرفته شد که خالی از ایراد نبود و نگاه کردن به همان مفاهیم و خواستگاه فکری در همان هیاهو دیده نشد و یا آنکه دیده شد و سخنی هم گفته شد ولی در همان محافل باقی ماند. به عبارتی دیگر می‌توان همان مقدمه را بخشی و یا بخش‌هایی از نگاه دولت احمدی‌نژاد به مسئله سیاست خارجی عنوان کرد، سیاست خارجی که نه تنها تنش‌زدایی دولت قبل را برای دوره‌ای به دست فراموشی سپرد بلکه تلاش کرد با طرح پرسش‌هایی از قدرت‌های بزرگ به انتخاب سیاست خارجی تقابل‌گرایانه و سیاست تهاجمی روی آورد. اینکه کدام سیاست خارجی در مقام مقایسه با سیاست خارجی دوره‌ای دیگر بهتر منافع ملی و نظام جمهوری اسلامی ایران را تامین می‌نماید زمان و وقتی دیگر طلب می‌کند.

اولین جملات کتاب با این عبارت شروع می‌شود: رویارویی فکری کلمبیا سرآغازی در عرصه بین‌المللی خواهد شد(ص ۵) و در ادامه همین جمله‌ها از حضور احمدی‌نژاد به عنوان «رویدادی اعجاب‌انگیز» نام می‌برد(ص ۵). در عبارتی دیگر بیان می‌دارد: قلب و روح جهانیان از مارون‌الراس تا دانشگاه کلمبیا به تسخیر انقلاب اسلامی درآمد و جزوی از اعماق استراتژیک جهان اسلام شد(ص ۵).

در واقع زاویه نگاه نویسنده مقدمه کتاب به سیاست خارجی و شاید سیاست داخلی ایران بیش از آنکه زمینی باشد، پیوندی مستقیم با آسمان و متافیزیک برقرار می‌کند،‌گویی تمام بخش‌های سیاست خارجی دولت نهم به گونه‌ای چیده شده که فقط می‌توان از رویدادهای زمینی دولت احمدی‌نژاد فهمی متافیزیکی داشت و قدم زدن در وادی دیگر و نگاه کردن از دریچه‌ایی دیگر آب در هاون کوبیدن است.

نام فصل اول «نبرد متافیزیکی در کلمبیا» بردارنده همین نگاه خاص می‌باشد(ص ۹). گفتاری که تمام اندیشه‌های موجود در روابط بین‌الملل را در تک جمله‌ای کوتاه به دور می‌ریزد و از مسئله‌ای سخن می‌راند که برای بسیاری از تحلیل‌گران سیاست خارجی و حتی داخلی قابل درک نمی‌باشد.  گویی تمام عرصه سیاست خارجی دولت، مذاکره در مورد انرژی هسته‌ای،  روابط دوستانه و یا خصمانه با دیگر کشورها داشتن همه و همه در همین چارچوب متافیزیکی صورت می‌گیرد؛ نبردی که در یک‌ طرف این میدان خیر مطلق قرار دارد که همان دولت نهم می‌باشد و طرف مقابل و یا تمام طرف‌های مقابل باطل محض هستند، بدون شک اولین و باطل‌ترین این‌ها ایالات متحده هست.

به کارگیری و استفاده‌های مکرر از چنین مفاهیمی همچون متافیزیک و یا نبرد متافیزیکی تیغ تیز دولبه‌ایی است بسیار خطرناک، شاید در همان برهه از زمان با پاسخ‌های مثبت و گاه سکوت دیگران همراه شود ولی در بلند مدت و با به‌وقوع پیوستن رویدادهای دیگر این سوال پیش خواهد آمد که چگونه آن رفت و آمدها و سخن گفتن‌ها به نبردی متافیزیکی حوالت داده می‌شد و چند صباحی بعد سخن گفتن از مذاکره با آمریکا و یا نامه‌نگاری به مسولان کشورهای غربی و آمریکا نبرد متافیزیکی به حساب نمی‌آ‌ید!؟ در واقع به همین سادگی نبرد متافیزیکی به فیزیک تبدیل می‌شود و یا برعکس!؟ در صورتی که چنین تغییراتی صورت گیرد و جایگاه آسمانی دولت نهم-شخص احمدی‌نژاد به مرور زمان به زمین برسد و همچون دیگر قدرت‌ها سر و کارش با کشمکش‌های زمینی و دم‌دستی گره بخورد باید در آن مدعای اول شک کرد.

برای شناخت پدیده دولت نهم و تا حدودی دولت دهم نگاهی دوباره داشتن به آن متون لازم است، از این رو که پژوهش‌گر با حفظ فاصله زمانی و به‌دور از حب و بغض‌های معمول می‌تواند به تحلیل سیاست داخلی و خصوصا سیاست خارجی همت گمارد و مبانی تشکیل دهنده نگاه‌ سیاست‌گزاران را بهتر درک نماید.

 

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

بالا