سرخط خبرهای سازمان

نگاهی به ۱۰۰ روز ارتباط پارلمان با دولت اعتدال: تعامل تعطیل

قانون | ۱۰۰ روز و اندی از رفتن مردی که تفکرش از جنس نمایندگان فعلی مجلس است می‌گذرد و در این ۱۰۰ روز مرد دیگری با سبک و سیاق ۱۸۰ درجه‌ای متفاوت جای آن مرد را گرفته است. حسن روحانی حالا و با گذشت ۱۰۰ روز، تجربیات زیادی از مجلسی که روی کار است به‌دست آورده و به خوبی دریافته این مجلس متفاوت با مجالسی است که سالیانی در آن وکیل ملت بوده است. حالا حسن روحانی می‌داند نمایندگانی که روزهای اول به او وعده همکاری و تعامل داده بودند اگر پا بدهد از هیچ تلاشی برای نشان دادن خودشان دریغ نمی‌کنند. اگر در هشت سال گذشته مردی بود که مجلسشان را از راس امور به هیچ کجا کشانده بود حالا با این خط‌و نشان کشیدن‌ها که پشت نقاب دغدغه پنهان شده  مجلسشان را بالا بکشانند. حالا حسن روحانی می‌داند که اگر وزیر پیشنهادی او برای چندمین بار رای نمی‌آورد نباید همچون احمدی نژاد قهر و گله‌گذاری کند بلکه با سرعت وزیر دیگری معرفی می‌کند. رفتارهای جدید روحانی نشان می‌دهد که او حالا به خوبی راه و روش سیاستمدارانه‌ای در برابر رفتارهای مجلس را فراگرفته‌است.در ادامه نگاهی به روابط دولت و مجلس در ۱۰۰ روز گذشته و مشکلات و موانع موجود بر سر راه آن‌ها را در ادامه با هم می‌خوانیم.
  هزارتویی به نام «کابینه»
از همان زمان انتخاب حسن روحانی از سوی مردم در انتخابات ریاست جمهوری، زمزمه‌های نمایندگان مجلس در مورد نحوه انتخاب وزرا و سایر افراد کابینه شروع شد. قدم اول برخی از نمایندگان افراطی مجلس این بود که از احتمال انتخاب افراد دارای سابقه سیاسی ابراز نگرانی کنند و در قدم بعدی خط‌و نشان بکشند که اگر برخی افراد در کابینه باشند به آن‌ها رای نمی‌دهند. هرچند که محمود احمدی نژاد در دوران هشت ساله ریاست جمهوری اش و برای انتخاب وزرایش هیچ گاه نظر مجلس را جویا نمی‌شد اما حسن روحانی ترجیح داد از نظر نمایندگان مجلس استفاده لازم را بکند. چندین نفر از نمایندگان مجلس در کارگروه انتخاب وزرا عضو بودند. با این وجود انتخاب عبدالرضا رحمانی‌فضلی رئیس سابق دیوان محاسبات که از نزدیکان علی لاریجانی بود به عنوان وزیر کشور نشان داد که روحانی برای تعامل با مجلس سنگ تمام گذاشته است. حسن روحانی برخلاف دولت سابق که رویه اش بر «تاخیر» بود بدون فوت وقت و در اقدامی‌بی سابقه در همان روز تحلیف کابینه خود را به مجلس شورای اسلامی‌معرفی کرد تا زودتر به مشکلات کشور رسیدگی شود. حالا نوبت به ایراد گرفتن از افراد معرفی شده رسیده بود. هر روز برای یکی از وزرای معرفی شده بهانه‌ای تراشیده می‌شد، آن هم در شرایطی که هیچ کس نمی‌توانست از تخصص وزرای معرفی شده ایرادی بگیرد.  تلاش‌های برخی از نمایندگان افراطی مجلس آنقدر بالا گرفت که کار به پخش شب نامه و ارسال پیامک‌های تخریبی رسید و در نهایت هم با همین اقدامات، سه نفر از وزرای روحانی رای اعتماد نگرفتند. کار به اینجا ختم نشد و بعد از معرفی سرپرست برای این وزارتخانه‌ها نوبت به ایراد گرفتن از اقدامات سرپرست‌ها رسید. نمایندگانی که در هشت سال گذشته کمترین انتقادی نسبت به اقدامات غیرقانونی احمدی نژاد نداشتند و جریان انحرافی دولت سابق را نادیده می‌گرفتند حالا ذره‌بین به دست گرفته و در تلاش بودند که شیوه جدیدی از تعامل را به نمایش بگذارند. جعفر توفیقی سرپرست وزارت علوم در صف اول قرار داشت و بیش از سایرین مورد حمله قرار گرفته بود. روحانی با آگاهی از نظر منفی افراطیون مجلس ترجیح داد که توفیقی را به عنوان وزیر معرفی نکند و فرجی دانا را به عنوان وزیر معرفی کند. در نهایت با وجود ایراداتی که به فرجی دانا هم گرفته شده بود وی از مجلس رای اعتماد گرفت. اما افراطیون حالا  به سراغ صالحی امیری دومین وزیر پیشنهادی ورزش رفته بودند و با مطرح کردن برخی موضوعات که خود افشاگری می‌نامیدنش مانع از دادن رای اعتماد برخی نمایندگان به صالحی امیری شدند. حالا یک وزارتخانه بی وزیر مانده است. وزارت ورزش و جوانان تبدیل به موضوعی برای لج و لجبازی مجلسی‌ها شده است. نمایندگان با بهانه‌های مختلف مثل انتصابات وزارت علوم، انتخابات استانداران و حتی صحبت‌های رئیس جمهور به سجادی سومین وزیر پیشنهادی این وزارتخانه رای اعتماد ندادند. فردا جلسه بررسی چهارمین وزیر پیشنهادی وزارت ورزش و جوانان است. آنگونه که از شواهد امر برمی‌آید نمایندگان مجلس با توسل به بهانه‌های کاملا غیر قابل قبول قصد دارند به وی هم رای ندهند. نکته اینجاست که همین نمایندگان در مجلس هشتم با حضور عباسی که چهره‌ای کاملا غیر ورزشی بود در وزارت ورزش  موافقت کردند، اما ظاهرا حالا دغدغه‌ها تغییر کرده است و بناست کابینه روحانی همچون هزارتو تکمیل نشود.
  انتخاب استانداران
معضل بعدی انتخاب استانداران است. رابطه استانداران و نمایندگان همواره شکرآب بوده است و نمایندگان با  وعده‌های رحمانی فضلی وزیر کشور تصور می‌کردند که حالا قرار است استانداران با نظر مستقیم آن‌ها انتخاب شوند. جلسات مجمع نمایندگان استان‌ها برگزار شد و گزینه‌هایی از سوی نمایندگان به وزارت کشور معرفی شد اما عدم توجه وزارت کشور به این گزینه‌ها موجب شد که نمایندگان بازهم از انتخاب استانداران ناراضی باشند. حالا نمایندگان یک روز مصاحبه می‌کنند و روزی دیگر تهدید که فلان فرد باید برای فلان استان انتخاب شود یا اینکه فرد انتخاب شده مناسب نیست. موضوعی که نشان می‌دهد اصل تفکیک قوا کمی‌در حال متزلزل شدن است.
  انتصابات وزارتخانه‌ها
آنگونه که از شواهد امر بر می‌آید نمایندگان قصد دارند هرچقدر که در سال‌های گذشته ساکت نشسته‌اند را جبران کنند. حالا نمایندگان به انتصابات در وزارتخانه‌ها نیز حساس هستند. در‌شرایطی که بسیاری از لوایح  و طرح‌های حیاتی در مجلس در انتظار تصویب مانده و مشکلات حوزه‌های انتخابیه هر روز می‌شود و بازهم در شرایطی که تیم مذاکره‌کننده ایران هر روز موفقیت‌های بیشتری در زمینه هسته‌ای به‌دست می‌آورد، از نظر بخشی از نمایندگان مهم این است که وزرا چه انتصاباتی در وزارتخانه‌هایشان صورت می‌دهند. انتخاب معاونان و مشاوران وزرا اگر در دولت احمدی نژاد با نظر مستقیم شخص احمدی‌نژاد بود ظاهرا حالا با نظر مستقیم نمایندگان باید صورت بگیرد. نمایندگان با کوچکترین انتصابی که با نظرشان هماهنگ نباشد وزرا را تهدید به سوال و استیضاح می‌کنند. معضلی که فرجی دانا حالا با آن روبه‌روست.
  برنده کیست؟
مجلس نهم دو سال دیگر عمرش به پایان می‌رسد. نمایندگان مجلس به خوبی دریافته‌اند که شانس پیروزی اعتدال‌گرایان و اصلاح طلبان در انتخابات بعدی مجلس بسیار بالاست. شاید روحانی ترجیح می‌دهد در دو سال باقی مانده با صبر و طمأنینه با رفتارهای مجلس روبه‌رو شود و تمام تلاشش برای رسیدن به تعامل را به کار گیرد اما ضرب المثل قدیمی« سالی که نکوست از بهارش پیداست» مصداق این روزهای دولت اعتدال و مجلس اصولگرا‌ست.  آنگونه که از رفتارهای صد روزه گذشته مجلس برمی‌آید در دو سال آینده روابط آنچنان گرمی‌میان مجلس و دولت نخواهد بود.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

بالا