سرخط خبرهای سازمان

وارونگی مدیریت در اصفهان؛شهرداری پوست انداخت؛ استاندار لباس سیاست پوشید

شرق اصفهان | با کوچ اجباری سقاییان‌نژاد از پایتخت سیاست و فرهنگ به پایتخت مذهبی ایران؛ داستان نهادهای حاکیتی و عمومی اصفهان بار دیگر راویان تازه‌ای به خود می‌بیند.

پیش از همه مصاحبه بحث برانگیز استاندار با خبرگزاری تسنیم است که ابعاد سیاست در نصف جهان را دوباره دستخوش تغییر ساخته است.
دکتر زرگرپور این بار برخلاف گذشته که لباس عمرانی و اجرایی را برای خود برگزیده بود؛ ردای کاملا سیاسی را در آستانه انتخابات مجلس و چند روز پس از معارفه تیم جدید شهردار پوشید و گفت:”دولت من را انتخاب نکرد تا مشکل آب اصفهان را برطرف کنم، بلکه من به اصفهان آمدم تا مشکل سیاست را برطرف کنم.
بهتر است این‌طور بگویم که به هرحال کاندیداهای معرفی شده از سوی جناح‌های مختلف و افراد ذی‌نفوذ برای استانداری اصفهان مطرح بودند، اما آنها در تهران به جمع‌بندی خاصی در این زمینه نرسیدند.
بنابراین قرار براین شد کسی انتخاب شود که یک اجماعی بر روی آن باشد.
قبل از آن هم به من نگفتند که شما قرار است مساله آب را حل کنید، بلکه در قضیه انتخاب استاندار، این‌طور بود که جناح راست برای خود کاندیدای خود را داشت و جناح چپ برای خود کاندید خود را داشت .
نمایندگان کاندیداهای خودشان را داشتند و امام جمعه محترم کاندیدای خودشان را.
در آن دوران تشکل‌های مختلف اقداماتی می‌کردند و البته من چون اصالتا اصفهانی بودم، دورادور این موضوعات را دنبال می‌کردم، زیرا تا زمان مورد نیاز هم هیچ علاقه‌ای به  این کار نداشتم، اما نیاز به این موضوع احساس شد، وزارت کشور هم درخواست خود را مطرح کرده و فشار خود را شروع کرد.”
او در این گفت و گوی اختصاصی، نحوه روی کارآمدن خود را که پیش از این در گزارش ویژه‌نامه شرق اصفهان درج شده بود، چنین شرح داد:” ابتدا نمی‌خواستم استاندار اصفهان شوم.
آنها می‌خواستند استانداری به اصفهان بیاید که روی او اجماعی وجود داشته باشد، اما با توجه به اینکه من از ۴ سال قبل بازنشسته شده بودم و در دانشگاه دفاع ملی دکترا تدریس می‌کردم، قرار نبود که یک موضوع را بعد از  ١۶ سال تکرار کنم.
١۶ سال قبل وقتی دوره دوم مسوولیت آقای نوری در وزارت کشور بود، ایشان اصرار داشتند تا اصفهان بیایم،  اما معتقد بودم که یک نیروی اجرایی هستم و نیروی سیاسی نیستم که بخواهم وارد این مقوله شوم.
وقتی که شرایط مشخص شده و معلوم شد که این مساله شاید تنها راه ممکن است، استخاره کردم و نتیجه آن خیلی خوب آمد.
اما با این‌حال وقتی که نتیجه را اعلام کردم، همه تعجب کردند و بعضی می‌گفتند شما خیلی متوجه نیستید که کجا می‌روید!”
این البته همه ماجرا نیست. حکم استانداری که به امضا رسید؛ زرگرپور هنوز به اصفهان نرسیده؛ جایگاه معاونت را به رقیب قدر خود که حمایت بدنه اصلاح‌طلبان اصفهان را به دنبال داشت؛ تعارف زد.
رقیب کهنه کار اما به طعنه گفته بودکه “دو پادشاه در یک اقلیم نمی‌گنجند” و پیروز جدال را نصیحت کرده بود که پای از تهران بیرون ننهاده، اسامی معاونان را در جیب خود داشته باشد و روز اول کاری حکم آنان را بزند.
نصیحتی که البته توجهی به آن نشد و زرگرپور را با دشواری‌های فراوان روبه‌رو ساخت. لیست‌ها و رزومه‌ها که پیاپی از راه رسیدند، کار را آن‌قدر سخت کرد که استانداری تا چهار ماه معاونت سیاسی- امنیتی نداشت و البته معاونت عمرانی آن به دوست نزدیک استاندار واگذار شد که عملکردش در دوران مدیریت منابع آبی  استان؛ بزرگترین مساله  اجتماعی و زیربنایی را در دوران “احمدی‌نژادی‌ها” رقم زده و شرق اصفهان را دچار معضلاتی کرد.
معاون دیگر چون از سوی دکتر زرگرپور ابقا شد، آن‌را به‌عنوان تایید عملکرد خود و رضایت از کارنامه کاری خویش تلقی کرد و رفتارهای خود را از سرگرفت.
حسین سیستانی نیز که از طایفه اصلاح‌طلبان برگزیده شده بود، در همان روزهای اول به‌خاطر شرکت در دو گردهمایی حامیان دولت روحانی همراه با یاحی معاون وقت سیاسی و امنیتی با توبیخ استاندار به پشت میز خود بازگشتند تا اقتدار معاونت در استانداری به پایین‌ترین حد اداری و سازمانی تنزل و فروکش کند.
یاحی سرانجام راه خود را از استاندار جداکرد و با برکناری او و آمدن عقدایی، آرام آرام نشانه‌های تغییر-در عین بی‌اعتمادی بدنه حامیان دولت به استاندار-  ظاهر شده است.
با آشکار شدن بی‌اعتقادی زرگرپور به “سازمان غیررسمی استانداری” و بی‌توجهی به جایگاه معاونت و مشاوره، امروز نیروهای رده اول و ممتاز دو جریان اصلاح‌طلب و اصول‌گرا جایی در ساختار ندارند و تسهیم مناصب اگرچه  از الگوی مشخص پیروی نمی‌کند، اما سقف و کف، و اوج و فرود هر جریان سیاسی توسط استاندار تعیین شده و  هرم معکوس استانداری عملکرد شایسته‌ای در ابراز اقتدار حاکمیتی نیافته است.
همزمان با به کارگیری نیروهای رده دوم و سوم اصلاحات در پست‌های نه چندان مهم و ابقای نیروهای رده اول اصول‌گرایان در کلیدی‌ترین مناصب دولتی، دولت اعتدال در اصفهان به بن‌بست ناکارآمدی  افتاده و سیاست‌های مشخص و توان برنامه‌ریزی را از دست داده است و همین امر نگرانی اصلاح‌طلبان از انتخابات مجلس دهم به‌خصوص ترکیب هیات‌های اجرایی را دوچندان ساخته است: استان اصفهان امروز شاگرد ممتاز کشور در سرمایه‌گریزی و عدم جلب سرمایه‌گذاران داخل و خارج و درگیر رکود و تورم و بیکاری است!

 

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

بالا